Fundacja Przyjaciele Martynki

Traumatyczny rozwój - komentarze - webinar

UWAGA!!! Na seminarium w tym terminie zwolniło się kilkamiejsc, zainteresowane osoby prosimy o kontakt przez formularza w zakładce "Kontakt".

Nowy termin seminarium ogłosimy w 2018 roku.

Dla osób, które nie mogły uczestniczyć w tym seminarium, zorganizujemy powtórzenie w dniu 12 grudnia w godzinach od 10.00 do 13.00  .

Tym razem seminarium zaczniemy od neurobiologii przywiązania (od bezpiecznego do zdezorganizowanego), czyli jak doświadczenia z relacji z pierwotnym opiekunem w pierwszych miesiącach życia wpływają na rozwój mózgu (a więc regulację lub jej brak arousal na poziomie ciała, emocji i na poziomie poznawczym).  

Ponieważ doświadczenia te magazynowane są w pamięci proceduralnej (czyli nieświadomej) spróbujemy znaleźć odpowiedź na pytanie, jak to się ma do psychoterapii i jakie podejścia psychoterapeutyczne są w takich przypadkach skuteczne.

Czytaj więcej

Trauma i interpodmiotowość - międzynarodowa konferencja

Nastepna konferencja poświęcona tej problematyce odbędzie się 19 maja 2018 r. w Poznaniu

więcej informacji tutaj 

 Wyniki badań A. Schore’a wskazują jednoznacznie, że głównym predyktorem zaburzeń posttraumatycznych w okresie dorastania i dorosłości jest przywiązanie zdezorganizowane/zdezorientowane w pierwszym dzieciństwie. (Schore, 2002). 

Wielu badaczy oraz psychoterapeutów zajmujących się zaburzeniami posttraumatycznymi zgadza się z tezą, iż poznanie i zrozumienie mechanizmów traumatyzacji logicznie związane jest z doborem rodzaju oddziaływań wspierających i psychoterapii, które można podzielić na dwie ogólne kategorie: top down i bottom up.

A jak było? Oto fragment zarejestrowanego wystąpienia dr Onofri 

 

 

Czytaj więcej

psychoterapia traumy - webinarium

Uwaga!!!seminarium z dnia 10 lutego zostało przeniesione na 23 lutego.

Na każdym seminarium, na którym poruszaliśmy mechanizmy i procesy prowadzące do powstania zaburzeń posttraumatycznych u dzieci i młodzieży wspominaliśmy o tym, jakie to ma znaczenie dla psychoterapii. Mówiliśmy również o tym, dlaczego psychoterapiia oparta jedynie na teorii przywiązania w przypadkach traumy rozwojowej, czy też chronicznej, może mieć przeciwne skutki do zamierzonych. Kolejne trzy seminaria poświęcimy przybliżeniu tych form psychoterapii (z których każda integruje wiedzę z teorii przywiązania).

Czytaj więcej

czym skorupka za młodu nasiąknie... - neurobiologia traumy wczesnodziecięcej i konsekwencje dla dalszego rozwoju

CENTRUM PSYCHOTRAUMATOLOGII

FUNDACJA PRZYJACIELE MARTYNKI

ZAPRASZAJĄ NA SEMINARIUM ONLINE (WEBINARIUM)

 

Już wiemy, że nie "wszystko co cię nie zabije, to cię wzmocni". Wiemy też, że to co może być potencjalnie traumatyczne dla noworodka, dla dorosłego może być nic nie znaczącą sytuacją (bo "skorupkę" ma już mocniejszą, grubszą). Na seminarium spróbujemy sobie natomiast odpowiedzieć na pytanie: "Jeśli u dziecka we wczesnym dzieciństwie uruchomiły sie procesy .traumatyzacji otwierające drzwi do całego spektrum psychopatologii czyli jeśli "skorupka" już nasiąknęła", to nieuchronnie "na starość" musi "trącić". Czyli o neurobiologii (i nie tylko neuro i biologii) traumy wczesnodziecięcej i jej potencjalnego wpływu na zdrowie i chorobę mówić będziemy. 

Czytaj więcej

O interpodmiotowości w różnych podejściach słów kilka -webinar

CENTRUM PSYCHOTRAUMATOLOGII

FUNDACJA PRZYJACIELE MARTYNKI

zapraszają

 

na webinar poświęcony omówieniu koncepcji interpodmiotowości. Jako wprowadzenie niech posłużą słowa Giovanni Liottiego zaczerpnięte z jego książki "Le opere della coscienza" z 2001 r. : "Konieczność - jeśli chce się adekwatnie zrozumieć zjawiska umysłowe - uwzględnienia środowiska interpodmiotowego w jakim zachodzą, w psychologii klinicznej powtarzana była wielokrotnie. Ruch terapii rodzinnej rozwinął się zaczynając od założenia, iż: "nie-komunikowanie" jest niemożliwe (Watzlawick, Beavin, Jackson, 1967). Współcześnie w kręgu psychoanalizy, w którym od jakiegoś czasu zachodzi przejście od pierwotnego modelu teoretycznego popędu do modeli relacyjnych (Mitchell, 1988), rozwinął się nurt myślenia, który w centrum swoich rozważań stawia koncepcję interpodmiotowości. Zgodnie z perspektywą interpodmiotowości, życie psychiczne człowieka nie może zostać adekwatnie zrozumiane, jeśli nie w jego naturalnym środowisku, które absolutnie musi być brane pod uwagę. Środowisko to tworzone jest przez ciągłe interakcje pomiędzy doświadczeniami większej liczby podmiotów (Stolorow, Atwood,1992" Stolorow, Atwood, Brandchaft, 1994). Również w podejściu poznawczo-ewolucjonistycznym (nawet jeśli poprzez istotnie odmienne drogi niż te, które przemierza psychoanaliza interpodmiotowości i te, którymi podąża ruch rodzinno-systemowy) osiągnięto te same istotne wnioski. Pogląd, iż możliwe jest badanie odizolowanego [od innych] umysłu jednostki jest całkowitą iluzją, a każde doświadczenie podmiotowe może być właściwie zrozumiane jedynie biorąc pod uwagę kontekst interpersonalny w jakim się ono formuje i do jakiego się odnosi (Liotti, 1994). (Tłumaczenie Hanna Michalska, podkreślenia nasze).

Tak jak rozumie się interpodmiotowość w podejściu poznawczo-ewolucjonistycznym będzie tematem centralnym tego webinara. Powiemy też o tym, jak jest ta koncepcja rozumiana przez badaczy nurtu Infante Research (m.in. Trevarthen, Meltzoff, Fogel, Tronick)

 

 

 

Czytaj więcej

Trauma i dysocjacja w świetle teorii przywiązania, wskaźniki, diagnoza, terapia

 

 

 

UWAGA

Po dłuższej przerwie miło nam poinformować o tym, że wznawiamy cykl seminariów na ten temat. Seminaria wzbogacone o to, co nowego do tej dziedziny wniosła teoria Porgesa

czyli o to, co dzisiaj uznaje się za traumę chroniczną, albo złożoną

seminarium on line odbędzie się 20 lipca 2016 w godzinach 9.00 - 14.00

W stosuku do wcześniejszych tematyka skoncentruje się najbardziej na interpodmiotowości analizując to jaki wkład w zrozumienie traumy wnosi teoria przywiązania Bowlby'ego, teoria poliwagalna Porgesa i teoria polimotywacyjna Liottiego 

 

 

 

 

Odtworzenie seminarium prowadzonego 6 czerwca przez dr Giovanni Tagliavini. 

 

Odbędą się on line i poświęcone będą zdefiniowaniu tego, jakie sytuacje mogą być potencjalnie traumatyczne, kiedy uruchamiają one mechanizmy traumatyzacji oraz przedstawienie tych mechanizmów. Mówić będziemy o tym, co nowego w zrozumienie traumy i dysocjacji oraz samego przywiązania wnosi teoria poliwagalna Porgesa. Mówić będziemy o symptomach wczesnej traumy relacyjnej (i dlaczego system motywacyjny przywiązania jest tak ważny) w kryteriach diagnostycznych DSM5, wskaźnikach traumatyzacji; dysocjacji i jej formach, terapii skoncentrowanej na ciele i opartej na mentalizacji. 

Czytaj więcej

Ciągłość i nieciągłość w rozwoju - seminarium

Kolejne seminarium na temat "ciągłości i nieciągłości rozwoju i świadomości Ja" powtórzymy w lutym 2018 r. Szczegóły podamy wkrótce.

 

W dniu 27 stycznia 2016 r. w godzinach od 20 do 22 zapraszamy wszystkich zainteresowanych (miło nam będzie, jeśli problematyka seminarium zainteresuje rodziny adopcyjne) na pierwszą część seminarium on line,które poświęcone będzie problematyce możliwości modyfikacji wewnętrznych modeli operacyjnych przywiązania u dzieci adoptowanych. Jeśli zaś o modyfikacji wewnętrznych modeli operacyjnych przywiązania u adoptowanych dzieci mówimy, to oznacza, że mówić będziemy o dzieciach adoptowanych po pierwszym dzieciństwie. Postaramy się podważyć znaczenie polskiego powiedzenia: "czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość nie musi trącić", co potwierdzają badania np. nad międzypokoleniową transmisją przywiązania w rodzinach adopcyjnych. Zaproponujemy też interpretację jawności adopcji, która - mamy wielką nadzieję - pomoże zrozumieć zainteresowanym samą istotę adopcji. 

W książce „Wychowanie do rezyliencji” (2005) Elena Malaguti pisze:

Przywykliśmy uważać, że krzywdzone dzieci staną się w przyszłości krzywdzącymi rodzicami. Istnieją bardzo interesujące badania na temat: „rezyliencja a krzywdzenie dziecka". Wynika z nich, że z wielka ostrożnością należy podchodzić do badań nad międzypokoleniową transmisją krzywdzenia, ponieważ wyniki tych badań zmieniają się w zależności od zastosowanej metodologii. Jeśli jesteśmy zainteresowani przeszłością rodziców, którzy krzywdzą swoje dzieci (metodologia retrospektywna), można stwierdzić, że byli oni jako dzieci ofiarami przemocy. Jeśli się zaś śledzi rozwój dzieci, które doznawały przemocy (metodologia prospektywna) można zaobserwować, że jedynie mniejszość z nich powtarza zachowania własnych rodziców, gdy sami mają dzieci”

Seminarium tytuł swój zaczerpnęło z książki o podobnym tytule. 

Michael i Marjorie Rutter w swojej interesującej książce „Okres życia. Ciągłość, nieciągłość i kryzys w rozwoju”1995), stwierdzają:

Przez wiele lat królowało ogólne przekonanie, że osobowość człowieka w przeważającym stopniu jest determinowana i modelowana przez doświadczenia pierwszych lat życia… Zważywszy na częstotliwość, z jaką po wczesnych negatywnych doświadczeniach występowały problemy psychiczne oraz na utrzymywanie się tych problemów pomimo późniejszych pozytywnych doświadczeń, perspektywa ta wydawała się słuszną. Dzisiaj wiemy natomiast, że seria negatywnych doświadczeń lub doznania straty w dzieciństwie nie determinują w sposób absolutny rozwoju osobowości. Jeśli następujące po nich doświadczenia są naprawdę pozytywne negatywne konsekwencje straty lub wczesnych trudności znikają prawie zupełnie[1]. Wrażenie utrzymywania się skutków wynika z dużego prawdopodobieństwa, że po wczesnych negatywnych doświadczeniach nastąpią kolejne analogiczne doświadczenia. Utrzymywanie się zachowania                           w przeważającym stopniu wynika z utrzymywania się negatywnych doświadczeń. Pomimo tego, że stwierdzenie to jest sprzeczne z poglądami wielu badaczy jest ono z pewnością słuszne. Istnieją wyjątki… generalnie jednak, wczesne doświadczenia nie mają dużego znaczenia jeśli są one analizowane niezależnie od następujących po nich doświadczeniach. (M i M Rutter, 1995, str. 35)".

Czytaj więcej

Interpodmiotowość, przywiązanie i trauma - seminarium

Interpodmiotowość  i relacja przywiązania stanowią dwa aspekty procesu formowania się osobowości. Nawet jeśli badane osobno, są one ze sobą ściśle związane. O ile Porges mówi nam, że bliskość fizyczna jest bazą dla rozwoju relacji przywiązania, Liotti powiada, że tak system obrony, przywiązanie i interpodmiotowości są systemami motywacyjnymi, rozwijającymi się na bazie wrodzonych predyspozycji, których baza neurobiologiczna umiejscowiona jest na trzech różnych poziomach struktur mózgowych wymienianych przez MacLean'a w jego modelu trójjenedo mózgu i które biorą udział w dynamice motywacyjnej traumy relacyjnej. Prof. Malaguti powiada zaś, że również w rezyliencji relacyjnej jako odpowiedzi na sytuację potencjalnie traumatyczną. Ponieważ szykujemy projekt "Asystent rezyliencji rodziny", koncepcje te będą naszą bazą teoretyczną.

Czytaj więcej

teoria przywiązania a psychosomatyka PNEI

W dniu 26 listopada w godzinach od 16.30 do 19.00 zapraszamy na seminarium on line (webinar) poświęcone teorii przywiązania, która jest bardzo ważna ale nie tłumaczy wszystkiego. Jest dźwignią do rozwoju, jakie jeszcze czynniki by ten rozwój rzeczywiście następował są ważne o tym zainteresowani dowiedzą się na seminarium.