Fundacja Przyjaciele Martynki

teoria przywiązania a psychosomatyka PNEI

W dniu 11 maja w godzinach od 20.00 do 22.00 zapraszamy na seminarium on line (webinar) poświęcone teorii przywiązania, która jest bardzo ważna ale nie tłumaczy wszystkiego. Jest dźwignią do rozwoju, jakie jeszcze cechy postaci przywiązania oprócz wrażliwości i responsywności są ważne, by ten rozwój rzeczywiście następował zainteresowani dowiedzą się na seminarium. 

Seminarium jest jednym z pierwszych w tym roku poświęconych przybliżeniu znaczenia teorii motywacji dla zrozumienia psychosomatyki PNEI.

Czytaj więcej

model psychopatologii rozwojowej i dysocjacji

W dniu 6 marca w godzinach od 20.00 do 22.00 zapraszamy na seminarium on line poświęcone koncepcji strategii kontrolujących przywiązania, występujących często po wczesnodziecięcym przywiązaniu zdezorganizowanym oraz ich interpersonalnym (albo interpodmiotowym) wymiarze oraz znaczeniu dla rozwoju.

interpodmiotowość a przywiązanie - seminarium

Seminarium on line powtórzone zostanie w dniu 1 marca w godzinach od 20.00 do 22.00.

Na seminarium obowiązuje wcześniejsza rejestracja.

Koncepcja interpodmiotowości jest bardzo ważną koncepcją dla zrozumienia rozwoju dziecka. Tak w kierunku zdrowia, jak i psychopatologii. Jest też ważną koncepcją dla zrozumienia procesu psychoterapeutycznego.

Czytaj więcej

Traumatyczny rozwój - komentarze - webinar

Uwaga!

Nowy termin seminarium on line to 11 kwietnia 2018 r. w godzinach od 20.00 do 22.00

 

Tym razem seminarium zaczniemy od neurobiologii przywiązania (od bezpiecznego do zdezorganizowanego), czyli jak doświadczenia z relacji z pierwotnym opiekunem w pierwszych miesiącach życia wpływają na rozwój mózgu (a więc regulację lub jej brak arousal na poziomie ciała, emocji i na poziomie poznawczym).  

Ponieważ doświadczenia te magazynowane są w pamięci proceduralnej (czyli nieświadomej) spróbujemy znaleźć odpowiedź na pytanie, jak to się ma do psychoterapii i jakie podejścia psychoterapeutyczne są w takich przypadkach skuteczne.

Czytaj więcej

Relacje a psychoanaliza, podejście poznawcze i systemowo-relacyjne - seminarium

 W dniu 5 i 19 października oraz 7 listopadaw godzinach od 20.00 do 22.00 zapraszamy na seminaria online poświęcone temu, co teoria przywiązania wniosła do psychoanalizy, podejścia poznawczego i systemowego.

Kolejne terminy, to: 19 stycznia 2018, 8 lutego 2018 i 5 marca 2018 w godzinach 20.00 - 22.00

Seminarium 5 października poświęcimy omówieniu tego, jakie zmiany nastąpiły w podejściu psychoanalitycznym po integracji znaczenia doświadczeń relacyjnych z najwcześniejszego dzieciństwa, czyli wiedzy z teorii przywiązania Bowlby'ego. Omówimy wkład Mery Main, Daniela Sterna w rozumienie interpodmiotowości i jej związku z przywiązaniem, a także komunikację interpodmiotową noworodka w trójkącie pierwotnym: matka-ojciec-dziecko wg. Elizabeth Fivaz -Depeursinge.

 

19 października jako kontynuacja pierwszego seminarium odbędzie się seminarium on line poświęcone wzajemnym wpływom teoria - przywiązania podejście poznawcze. Na tym seminarium mówić będziemy dużo o wewnętrznych modelach operacyjnych. Zaczniemy od tego co sam Bowlby rozumiał przez "wewnętrzny"-"model"-"operacyjny". Omówimy też ich wpływ na postrzeganie, przetważanie informacji oraz nadawanie znaczenia doświadczeniu.  

Czytaj więcej

Trauma i interpodmiotowość - międzynarodowa konferencja

Nastepna konferencja poświęcona tej problematyce odbędzie się 19 maja 2018 r. w Poznaniu

więcej informacji tutaj 

 Wyniki badań A. Schore’a wskazują jednoznacznie, że głównym predyktorem zaburzeń posttraumatycznych w okresie dorastania i dorosłości jest przywiązanie zdezorganizowane/zdezorientowane w pierwszym dzieciństwie. (Schore, 2002). 

Wielu badaczy oraz psychoterapeutów zajmujących się zaburzeniami posttraumatycznymi zgadza się z tezą, iż poznanie i zrozumienie mechanizmów traumatyzacji logicznie związane jest z doborem rodzaju oddziaływań wspierających i psychoterapii, które można podzielić na dwie ogólne kategorie: top down i bottom up.

A jak było? Oto fragment zarejestrowanego wystąpienia dr Onofri 

 

 

Czytaj więcej

psychoterapia traumy - webinarium

Uwaga!!!seminarium z dnia 10 lutego zostało przeniesione na 23 lutego.

Na każdym seminarium, na którym poruszaliśmy mechanizmy i procesy prowadzące do powstania zaburzeń posttraumatycznych u dzieci i młodzieży wspominaliśmy o tym, jakie to ma znaczenie dla psychoterapii. Mówiliśmy również o tym, dlaczego psychoterapiia oparta jedynie na teorii przywiązania w przypadkach traumy rozwojowej, czy też chronicznej, może mieć przeciwne skutki do zamierzonych. Kolejne trzy seminaria poświęcimy przybliżeniu tych form psychoterapii (z których każda integruje wiedzę z teorii przywiązania).

Czytaj więcej

Trauma i dysocjacja w świetle teorii przywiązania, wskaźniki, diagnoza, terapia

 

 

 

UWAGA

Po dłuższej przerwie miło nam poinformować o tym, że wznawiamy cykl seminariów na ten temat. Seminaria wzbogacone o to, co nowego do tej dziedziny wniosła teoria Porgesa

czyli o to, co dzisiaj uznaje się za traumę chroniczną, albo złożoną

seminarium on line odbędzie się 20 lipca 2016 w godzinach 9.00 - 14.00

W stosuku do wcześniejszych tematyka skoncentruje się najbardziej na interpodmiotowości analizując to jaki wkład w zrozumienie traumy wnosi teoria przywiązania Bowlby'ego, teoria poliwagalna Porgesa i teoria polimotywacyjna Liottiego 

 

 

 

 

Odtworzenie seminarium prowadzonego 6 czerwca przez dr Giovanni Tagliavini. 

 

Odbędą się on line i poświęcone będą zdefiniowaniu tego, jakie sytuacje mogą być potencjalnie traumatyczne, kiedy uruchamiają one mechanizmy traumatyzacji oraz przedstawienie tych mechanizmów. Mówić będziemy o tym, co nowego w zrozumienie traumy i dysocjacji oraz samego przywiązania wnosi teoria poliwagalna Porgesa. Mówić będziemy o symptomach wczesnej traumy relacyjnej (i dlaczego system motywacyjny przywiązania jest tak ważny) w kryteriach diagnostycznych DSM5, wskaźnikach traumatyzacji; dysocjacji i jej formach, terapii skoncentrowanej na ciele i opartej na mentalizacji. 

Czytaj więcej

Ciągłość i nieciągłość w rozwoju - seminarium

Kolejne seminarium na temat "ciągłości i nieciągłości rozwoju i świadomości Ja" powtórzymy w lutym 2018 r. Szczegóły podamy wkrótce.

 

W dniu 27 stycznia 2016 r. w godzinach od 20 do 22 zapraszamy wszystkich zainteresowanych (miło nam będzie, jeśli problematyka seminarium zainteresuje rodziny adopcyjne) na pierwszą część seminarium on line,które poświęcone będzie problematyce możliwości modyfikacji wewnętrznych modeli operacyjnych przywiązania u dzieci adoptowanych. Jeśli zaś o modyfikacji wewnętrznych modeli operacyjnych przywiązania u adoptowanych dzieci mówimy, to oznacza, że mówić będziemy o dzieciach adoptowanych po pierwszym dzieciństwie. Postaramy się podważyć znaczenie polskiego powiedzenia: "czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość nie musi trącić", co potwierdzają badania np. nad międzypokoleniową transmisją przywiązania w rodzinach adopcyjnych. Zaproponujemy też interpretację jawności adopcji, która - mamy wielką nadzieję - pomoże zrozumieć zainteresowanym samą istotę adopcji. 

W książce „Wychowanie do rezyliencji” (2005) Elena Malaguti pisze:

Przywykliśmy uważać, że krzywdzone dzieci staną się w przyszłości krzywdzącymi rodzicami. Istnieją bardzo interesujące badania na temat: „rezyliencja a krzywdzenie dziecka". Wynika z nich, że z wielka ostrożnością należy podchodzić do badań nad międzypokoleniową transmisją krzywdzenia, ponieważ wyniki tych badań zmieniają się w zależności od zastosowanej metodologii. Jeśli jesteśmy zainteresowani przeszłością rodziców, którzy krzywdzą swoje dzieci (metodologia retrospektywna), można stwierdzić, że byli oni jako dzieci ofiarami przemocy. Jeśli się zaś śledzi rozwój dzieci, które doznawały przemocy (metodologia prospektywna) można zaobserwować, że jedynie mniejszość z nich powtarza zachowania własnych rodziców, gdy sami mają dzieci”

Seminarium tytuł swój zaczerpnęło z książki o podobnym tytule. 

Michael i Marjorie Rutter w swojej interesującej książce „Okres życia. Ciągłość, nieciągłość i kryzys w rozwoju”1995), stwierdzają:

Przez wiele lat królowało ogólne przekonanie, że osobowość człowieka w przeważającym stopniu jest determinowana i modelowana przez doświadczenia pierwszych lat życia… Zważywszy na częstotliwość, z jaką po wczesnych negatywnych doświadczeniach występowały problemy psychiczne oraz na utrzymywanie się tych problemów pomimo późniejszych pozytywnych doświadczeń, perspektywa ta wydawała się słuszną. Dzisiaj wiemy natomiast, że seria negatywnych doświadczeń lub doznania straty w dzieciństwie nie determinują w sposób absolutny rozwoju osobowości. Jeśli następujące po nich doświadczenia są naprawdę pozytywne negatywne konsekwencje straty lub wczesnych trudności znikają prawie zupełnie[1]. Wrażenie utrzymywania się skutków wynika z dużego prawdopodobieństwa, że po wczesnych negatywnych doświadczeniach nastąpią kolejne analogiczne doświadczenia. Utrzymywanie się zachowania                           w przeważającym stopniu wynika z utrzymywania się negatywnych doświadczeń. Pomimo tego, że stwierdzenie to jest sprzeczne z poglądami wielu badaczy jest ono z pewnością słuszne. Istnieją wyjątki… generalnie jednak, wczesne doświadczenia nie mają dużego znaczenia jeśli są one analizowane niezależnie od następujących po nich doświadczeniach. (M i M Rutter, 1995, str. 35)".

Czytaj więcej

Trauma w świetle teorii multimotywacyjnej Liotti'ego

 

Zainteresowanych problematyką traumy złożonej zapraszamy na seminarium on line (webinar) na ten temat w dniu 11 grudnia w godzinach 19.45- 22.00.

Na seminariach mówić będziemy o modelu traumy i dysocjacji, dynamice motywacyjnej leżącej u źródeł psychopatologii ale również rezyliencji.

Seminarium powtórzymy 20 stycznia 2016 r. w tych samych godzinach czyli od 19.45 - 22.00.

link do formularza rejestracyjnego tutaj

 

Cena szkolenia to 45 zł

Uczestnicy otrzymają materiały szkoleniowe i zaświadczenie w uczestnictwie.

 

Ponieważ 21 września dr. Tagliavini poprowadzi ostatnie w tym roku seminarium na temat traumy złożonej (więcej informacji na temat seminarium tutaj ), w dynamice której ważną rolę odgrywają systemy motywacyjne - postanowiliśmy dla osób zainteresowanych tą problematyką zorganizować osobne, krótkie seminarium na temat samych systemów motywacyjnych. Zrozumienie tej dynamiki motywacyjnej jak piszą w swej książce Liotti i Farina (Traumatyczny rozwój - w przygotowaniu do polskiego wydania): "Wiedza o interpersonalnej dynamice motywacyjnej zaangażowanej w traumatyczny rozwój, tworzy ponadto łącznik pomiędzy psychopatologicznymi badaniami zaburzeń, które są jego konsekwencjami i logiką ich terapii. Bez tej wiedzy trudno jest uchwycić powody dla których niektóre specyficzne aspekty relacji terapeutycznej, o której mówić będziemy w końcowych rozdziałach, wydają się niezbędne dla skuteczności terapii, ponad różnorodnością wykorzystywanych technik przez terapeutów różnych szkół terapeutycznych". Czyli znaczeniu interpersonalnego systemu motywacyjnego kooperacji w budowaniu przymierza terapeutycznego (a nie budowanie relacji na bazie diady kompatybilnych systemów motywacyjnych przywiązania u pacjenta i opieki u terapeuty) Dynamika motywacji interpersonalnych jest też niezbędna dla zrozumienia rozwoju dzieci, których styl przywiązania w pierwszym dzieciństwie określany jest jako zdezorganizowany/zdezorientowany, czyli tych, które doświadczyły wczesnodziecięcej traumy relacyjnej. Kolejnym zaś aspektem traumatycznego rozwoju, dla zrozumienia którego jest to wiedza niezbędna to dysocjacja (rozumiana przez autorów jako brak integracji a nie jako mechanizm obronny)

Czytaj więcej

Więcej artykułów…

  1. Przywiązanie i psychosomatyka PNEI